[DR] ก็ึคนมันว่าง

posted on 11 Apr 2011 21:48 by nightmakkura
คิดว่า Entry นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 
 
ไม่มีเหตุผลใดๆสำหรับการเขียน Entry นี้ขึ้นมาเป็นพิเศษ นอกจากบนหัวข้อนั่นเลย " ก็คนมันว่าง " 
 
มาเล่าเรื่องราวของหนู TR กันดีกว่าค่ะ ~ ( หนูยังไม่ค่อยรู้จักใครใน DR ดีนัก ขอความกรุณาด้วยนะคะ )
 
 
 
TR มีน้องชายฝาแฝดอยู่คนหนึ่ง (เหมือนจะมีหลายคนมีฝาแฝดแฮะ ? )
 
 
ทั้งคู่อยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่ TR รักที่จะฝึกฝนร่างกายและเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้ รวมถึงการคลั่งไคล้อาวุธและขนมหวาน ในขณะที่น้องชาย นั้นเรียนอย่างตั้งใจ 
 
 
แต่สิ่งที่เชื่อมโยงพวกเขาเข้าด้วยกันคือเบ็ตตี้ จระเข้ ตัวน้อยๆ (?) ที่ TR เจอระหว่างไปเที่ยวกับครอบครัว จึงนำกลับมาเลี้ยง
 
 
TR และน้องชายรักเบ็ตตี้มาก ทั้งคู่ดูแลเบ็ตตี้อย่างดี แต่อยู่มาวันหนึ่ง
 
 
 " นี่ ... พี่จะไปเป็นตำรวจนะ " TR วิ่งเข้ามาในห้องพูดขึ้นเรียกความสนใจ
 
 
 
 " พี่คิดจะทำอะไร ? " น้องชายที่หน้าตาเหมือน TR เงยหน้าจากหนังสือ หรี่ตาถามพี่ชายด้วยความไม่ไว้ใจเลยซักนิด
 
 
 " พี่อยากเป็นตำรวจ " TR พูดด้วยดวงตาเป็นประกาย
 
 
 " ไปทำอะไรมาอีกล่ะ ? " น้องชายคว้าปลอกคอของเบ็ตตี้ไว้ ป้องกันเธอวิ่งไปงับหัวพี่ชายสิ้นคิดของเขา
 
 
 " พี่หลงทาง แล้วตำรวจก็มาส่งพี่ที่บ้าน เท่มากเลยล่ะ " TR บอกน้องชายเหมือนกับนั่นเป็นวีรกรรมอันยิ่งใหญ่
 
 
 น้องชายฝาแฝดถอนหายใจอย่างปลงอนิจจัง ปล่อยปลอกคอของเบ็ตตี้ออกจากมือ เดินไปริมหน้าต่าง แล้วนั่งลงบนขอบหน้าต่าง หันหน้ามองใบหน้าของพี่ชายที่เหมือนกับตัวเอง
 
 
 
 " ถ้าพี่ไปเป็นตำรวจ ผมจะไม่ก้าวก่ายเงินเดือนพี่อีกเลยนะครับ " น้องชายของ TR พูดขึ้น
 
 
 " ไม่เป็นไรหรอกพี่อยู่ได้ " TR ตอบหน้าระรื่น
 
 
 
.........
 
 
 
 " พี่จะไม่ได้กินขนมหวานกับอาหารฝีมือป้าซิลเวียบ่อยๆแล้วนะครับ " น้องชายยังคงพูดต่อ
 
 
 " พี่จะกลับบ้านมาบ่อยๆ " 
 
 
........
 
 
 
 " ค่าเดินทางผมไม่ออกให้นะ " 
 
 
 
 " ไม่เป็นไรไม่เป็นไร "
 
 
 
........
 
 
 " นี่ พี่ พี่จะไม่ได้อยู่กับเบ็ตตี้ .... แล้วนะ " ....รวมถึงผมด้วย
 
 
 
" พี่อยากช่วยคนอื่นบ้าง " ....คนที่อายุ 20 แล้วยังหาทางกลับบ้านเองไม่ได้จะไปรอดเหรอครับ ?
 
........
 
 
" โรคหลับไม่เลือกที่ของพี่ล่ะพี่จะทำยังไง " 
 
 
 
" เอ๋ ? พี่ทำงานที่บ้านยังไม่มีัปัญหาเลย แค่ไปเป็นตำรวจเอง ไม่ต้องห่วงหรอก " นั่นแหละที่น่าห่วง ที่บ้านบอดี้การ์ดเยอะจะห่วงอะไรเล่า !!
 
 
...........
 
 
" เบ็ตตี้ จัดการ !! " ทันทีที่น้องชายของ TR พูดจบเบ็ตตี้ที่รอยู่นานแล้วก็รีบปรี่เข้าไปงับหัว TR ทันที
 
 
" อ๋าเบ็ตตี้ทำอะไรเนี่ย !! " TR โวยวายลั่น เอามือ 2 ข้างยันปากของเบ็ตตี้ที่อ้ากว้างไว้
 
 
 
" ผมจะไม่ห้ามพี่  ผมเชื่อว่า ถ้าพี่ไม่ถูกจับเพราะข้อหางี่เง่าพอๆกับตบแมลงวันตาย พี่ก็จะซมซานกลับบ้านเพราะไม่มีข้าวกิน " 
 
 
 
...............
 
 
 
TR ไปเป็นตำรวจอย่างที่ตั้งใจไว้ น้องชายของเขามีหลายอย่างที่ไม่ได้พูด ที่ยืนที่หนึ่งซึ่งปกติเคยมีคนที่คุ้นเคย คนหนึ่งมักจะยืนปกป้องเขาจากคนที่จะมาทำร้ายอยู่เสมอนั้นว่างเปล่า
 
 
พี่ชายของเขาไปแล้ว...ไปเป็นตำรวจอย่างที่วาดฝันไว้...
 
 
 
เขามักจะกลับมาพร้อมรอยยิ้ม บ่งบอกได้ว่าเขามีความสุขดี กับทุกๆวันที่เป็นอยู่
 
 
 
" พี่ครับ ผมเหงามากนะรู้มั้ย ผมรอพี่มาหาอยู่ตลอด รอพี่กับเบ็ตตี้ มันเหงามากขนาดไหน " เขากอดจระเข้ตัวใหญ่ไว้แน่น จระเข้ที่เติบโตร่วมกันมา กับเขา และพี่ชายฝาแฝด ที่มักจะอยู่ด้วยกันไม่เคยห่าง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
" พี่เคยสัญญา ว่าจะไม่ทิ้งผมกับเบ็ตตี้ไปไหนใช่ไหม .... พี่น่ะมันบ้า แล้วยังโง่ด้วย ... " น้ำตาไหลอาบแก้มของเขา พี่ชายจะไม่มีวันกลับมาอีกแล้วใช่ไหม พี่ชายฝาแฝดคนเดียวของเขา
 
 
 
 
" พี่มันคนใจร้าย คนไม่รักษาสัญญา บอกว่าจะปกป้องผมตลอดไปไม่ใช่หรือยังไง " เขาโวยวายหนักขึ้น เบ็ตตี้ยกขาหน้าขึ้นมาแตะหน้าเขา 
 
 
 
" ขอบคุณนะเบ็ตตี้ " เขากอดจระเข้ตัวโตไว้แล้วหลับไปทั้งน้ำตา
 
 
 
==============================
 
 
 
 
TR : ....นี่มันเรื่องอะไรกัน?? (ทำหน้างง)
 
 
 
กขบ. : เหมือนจะเป็นเรื่องราวดราม่า แฮะ ???
 
 
 
น้องชายของ TR : คุณคิดจะทำอะไร ?
 
 
 
จขบ. : รู้สึกยังไงกับเรื่องราวข้างต้นคะหนู TR
 
 
 
TR : ...พี่ขอโทษ พี่ไม่เคยรู้เลยนะเนี่ย ว่านายจะ.... 
 
 
 
น้องชายของ TR : จะ???
 
 
TR : จะน่ารักขนาดนี้~ (ถลาเข้าไปกอดแล้วโดนเบ็ตตี้งับหัว)
 
 
 
จขบ. + น้องชายของ TR : ......
 
 
 
 
จขบ. : คุณน้องชายคิดยังไงตอนที่พี่ชายโดนส่งมาที่นี่ี่
 
 
น้องชายของ TR : พี่ถูกจับด้วยข้อหาที่ปัญญาอ่อนจริงๆครับ ว่าแต่พี่รู้ตัวรึเปล่าว่าถูกจับเพราะอะไรกัน?
 
 
 
TR : หืม ? เพราะอะไรเหรอ ???
 
 
 
น้องชายของ TR : ....จขบ. ถ้าผมฆ่าพี่ชายตัวเองนี่จะผิดมั้ยครับ ?
 
 
 
จขบ. : เชิญตามสบายเลยลูก =w="
 
 
 
 
============================
 
 
อาจจะอธิบายอะไรขาดตกบกพร่องหรือผิดพลาดแต่ประการใดก็ขอโทษด้วยนะคะ
 
 
 
============================
 
ขอตอบคอมเม้นท์จาก Entry แรก 
 
 
 
eFERpの暴走 : TR : ขอบคุณสำหรับอาหาร แต่อย่ามาจีบฉัน /// เดี๋ยวเบ็ตตี้จะหึงเข้ามางับหัวอีก ?? จขบ. โดนกระทีบ
 
KAKKOW : TR : (เหล่หน้าไปมองจขบ.) ฉันไม่ได้อยากมีหน้าตาโมเอะซักหน่อย ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน /// นายกำลังทำชั้นช้ำใจ ชั้นวาดหนุ่มล่ำไม่ได้ !!!!
 
ญาจจี้ : TR : อะ !! อยู่ในนี้แล้วอะไรที่มันแล้วก็แล้วกันไปสิ ถือว่าเริ่มต้นกันใหม่ ... /// แหมกะจะเบี้ยวหนี้สินะหนูน้อย ... จขบ. โดนตบ
 
MoccA : TR : (มองข้ามประโยคแรก) ยินดีที่ได้รู้จัก 
 
son_kun : TR : ยินดีที่ได้รู้จักครับ (เหล่มอง จขบ. นิดๆ) /// ขอโทษที่วาดรูปออกมาดูเหมือนจะเตี้ยเฟ้ย !
 
Nu_NiNg : TR : ยินดีที่ได้ร้จัก